منطقه گرایی جدید در سیاست خارجی ترکیه پس از جنگ سرد (با تأکید بر مولفه های فرهنگی و اقتصادی)

نویسندگان

1 استادیار گروه مطالعات منطقه ای دانشگاه تهران

2 کارشناسی ارشد مطالعات خاورمیانه و شمال آفریقا دانشگاه تهران

چکیده

ویژگی اصلی سیاست خارجی ترکیه پس از جنگ سرد توجه به مناطق پیرامونی و به‌ویژه کشورهای اسلامی می‌باشد. ترکیه در حال کشف مناطقی است که قرابت­های زیادی با آن­ها دارد. تحت تأثیر مشترکات فرهنگی از قبیل دین و تاریخ مشترک و همچنین پتانسیل این مناطق برای سرمایه‌گذاری و کسب سود اقتصادی، ترکیه سیاست خارجی‌ خود را در جهت افزایش حضور و تأثیرگذاری در مناطق پیرامونی‌اش پی‌ریزی نموده است. مسلماً تحولات داخلی ترکیه نیز بر تغییر جهت‌گیری سیاست خارجی این کشور تأثیر عمده‌ای گذاشته است. عدم تناسب ایده‌های ارائه‌شده از سوی آتاتورک با هویت بومی مردم ترکیه و تأثیر عوامل خارجی چون انقلاب اسلامی ایران باعث شد تا پس از جنگ سرد احزاب اسلام‌گرا بیشترین سهم از قدرت سیاسی را در ترکیه داشته باشند. این احزاب در تغییر جهت­گیری سیاست خارجی ترکیه به سمت کشورهای اسلامی که از آن تحت عنوان «نگرش به شرق» نیز یاد می‌شود نقش اصلی را داشته‌اند. در این مقاله پس از بررسی زمینه‌های تحول سیاست خارجی ترکیه پس از جنگ سرد، روند منطقه‌گرایی جدید ترکیه با تأکید بر نقش مؤلفه‌های فرهنگی و اقتصادی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. این مقاله با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با بهره­گیری از منابع کتابخانه‌ای و اینترنتی انجام شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

New Regionalism in Turkey's Foreign Policy After Cold War (with emphasis on Cultural and Economical element)

نویسندگان [English]

  • Mohammad Sadegh Kooshki 1
  • Mostafa Ranjbar Mohammadi 2
1 associate Professor at regional department of Tehran University

کلیدواژه‌ها [English]

  • Turkey
  • Foreign Policy
  • Regionalism
  • Culture
  • economy