کیفیت اندرکنش ساختار و کارگزار در سیاست اسرائیل (یک رویکرد گفتمانی- سیاسی)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

نسبت­ سنجی میان ساختار و کارگزار، یکی از موضوعات برجسته در علم سیاست بوده که به­ویژه در پی امواج ساختارگرایی و پساساختارگرایی معاصر برجسته شده است. محور اندیشه در این پهنه، واکاوی مرزهای تعیین­کنندگی و جزمیت ساختار و در برابر آن عاملیت سوژه و کارگزار انسانی است. در این نوشتار کوشیده شده است این موضوع در ارتباط با امر سیاست در اسراییل مورد بررسی قرار گیرد. رهیافت و چارچوب نظری این مقاله، آمیزه­ای از ایستارهای فلسفی- گفتمانی و سیاسی- کاربردی است و فرضیه در چهار سطح گفتمان سیاسی، نظام سیاسی، نظام حزبی و انتخاباتی و فرایند تصمیم­سازی در سیاست­خارجی اسراییل آزمون می­شود. از دید نگارنده، امر سیاست در اسراییل، خواه نظری و خواه عملی، در سایه چیرگی بیشینه ساختارهای برآمده از گفتمان پنهان و ایدئولوژی دینی- سیاسی صورت­بندی شده و سوژه و کارگزار انسانی از عاملیت حاشیه ­ای برخوردار است. البته این موضوع، به‌معنای امحا و ذوب‌شدن کامل عامل انسانی (خواه به‌صورت فاعل شناسا و خواه کارگزار) در ساختارهای اسراییل نیست، بلکه مراد تعیین‌کنندگی حداکثری ساختارهای سیاسی- ایدئواوژیک است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The quality of the interaction of structure and agent in Israeli politics (a discursive-political approach)

نویسنده [English]

  • Amir Rezaei Panah